Menu
Persoonlijk

Self care isnt selfish part II

In februari 2019 liet ik een EMB-test doen. Een Energetisch Morfologische Bloedtest. Door middel van afname van een klein beetje bloed wat vervolgens naar een laboratorium gaat, wordt er op een holistische manier naar je bloed gekeken. Op die manier kunnen er veel meer verstoringen en belastingen van het bloed worden aangetoond. Hieruit blijkt dan ook of je wellicht ergens gevoelig of intolerant voor bent. Toen is bij mij het balletje gaan rollen.. In mijn vorige blog vertelde ik al een beetje over mijn stukje ‘self care’. In deze blog lees je part II, waar het eigenlijk begon.

Opgeblazen gevoel

Alles begon eigenlijk met het feit dat ik, na het eten van brood, pasta, crackers, koek en taart eruitzag alsof ik een aantal maanden zwanger was. En niet alleen het opgeblazen gevoel irriteerde mij, ook het feit dat ik enorme buikpijn kreeg. Soms wel dagen lang. Ik was er na al die tijd wel eens klaar mee om er zo uit te zien, en om me zo te voelen (dat vooral eigenlijk). Ik deed een EMB-test en de uitslag was vrij duidelijk: een intolerantie voor gluten, melkeiwit, soja, suiker en varkensvlees. Nou. Klaar was ik dacht ik. Vooral geen brood en pasta meer, maar ook geen melk, yoghurt, kwark en kaas. O, en sushi? Wel zonder sojasaus en edamame, BBQ-en? Prima, maar wel zonder spareribs en speklapjes. Ik kan je vertellen dat ik de dagen na de uitslag niet op mijn allerbest was, en ik eigenlijk een beetje spijt had. ‘Had ik dit maar nooit gedaan’, dacht ik.

Vlak na de uitslag van de test ben ik gestopt met het eten/drinken van melkeiwitten en gluten. In het begin voelde ik me daar heel goed bij, maar het is toch wel een uitdaging om geen zuivel én geen gluten-producten meer te eten. Beetje bij beetje viel ik toch weer terug op het eten van gluten, want het mijden van dat goedje is toch wel verdomd moeilijk. Denk aan iets lekkers en er zitten gluten in. Het mijden van zuivel ging mij daarentegen best goed. Ik ben overgestapt op havermelk voor in de koffie en eet eigenlijk geen yoghurt/kwark meer, oh en een ijsje? Geef mij maar een lekkere citroensorbet. Dat ging prima dus. Maar ja toch die gluten hé..

Bioresonantie therapie

Via mijn schoonvader kwam ik in contact met een vriendin van de familie die op een andere manier je intoleranties test. Bioresonantie therapie (BRT) is een alternatieve geneeswijze die stelt dat elk orgaan een specifieke trillingsfrequentie van elektromagnetische aard heeft. Bij ziekte of onbalans in het lichaam (en dus mijn heftige reactie op zuivel, gluten en de rest) kan die trilling verstoord zijn. Dat soort verstoringen kunnen met bioresonantie-apparaten worden vastgesteld. Dus ik dacht.. een tweede test ter bevestiging dat ik het écht moet laten… kan nooit kwaad. In november 2019 onderging ik de test… En je raadt het al. Helaas kwamen daar nóg meer voedingsmiddelen uit waar mijn lichaam niet zo blij van wordt, en natuurlijk de gevreesde gluten-boosdoeners.

Zo blijkt mijn lichaam ook niet heel happy te worden van groente uit de nachtschade-‘familie’ zoals aardappelen, tomaten, paprika en aubergine. Maar ook chilipepers en gember (bah!) kon ik beter laten staan. Die chilipepers en gember kunnen me gestolen worden, maar die nachtschade daar werd ik toch niet zo blij van. Groente zou toch juist goed voor je moeten zijn?! Uit die test kwam ook dat het met met mijn energie niet zo goed gesteld was, 68% van de 100%. Even voor de vergelijking, iemand van mijn leeftijd zou op de 95% moeten zitten. Too bad for me. Sinds die dag ben ik óók tomaten, paprika en aardappels gaan schrappen uit mijn menu. Maar wat moet ik dan eten dacht ik?! In maart 2020 ging ik terug voor een tweede test en het niet eten van de nachtschade had zijn vruchten afgeworpen, ik ging van een energieniveau van 68% naar 79% en voelde mij natuurlijk een stukje beter. In die tussentijd kabbelde het een beetje tussen wel ‘gezond eten’ als in: alles mijden wat niet goed voor me is en niet ‘gezond’ eten: alles eten waar ik zin in heb en dus ook gluten, zuivel en nachtschade. Met natuurlijk alle gevolgen van dien: opgeblazen, buikpijn én weer ontzettend moe.

Test nummer #3

Toen ik uiteindelijk ten einde raad een andere vriendin van mijn schoonmoeder belde, en ik aangaf wat er aan de hand was kon ik vrijwel direct langskomen. Ik heb mijn verhaal gedaan, alles was ruk, stom en vervelend, ik had moeite met ‘gezond’ eten, goed slapen, uitgerust wakker worden en eigenlijk was alles gewoon even écht niet leuk. We hebben natuurlijk ook een heel heftig jaar achter de rug, dus geen wonder dat de man met de hamer zich uiteindelijk bij mij zou aandienen. En dat moment was daar. Op 14 mei van dit jaar besloot ik dat het anders moest. Bij de vriendin van mijn schoonmoeder heb ik tranen met tuiten zitten janken (huilen kon je het namelijk niet meer noemen en mijn make-up zat werkelijk o-ver-al) en mijn God, wat luchtte dat op! Ondanks het feit dat ik met harde hand aangepakt werd (ik kreeg adviezen waarvan ik dacht.. ‘Ja doei! Dat ga ik écht niet doen!’) heeft het wel mijn ogen geopend.

Aan de slag

Twee uur later zat ik weer in de auto, piekerend en nadenkend over wat ik nu met mezelf ‘moest’. Zoveel nieuwe adviezen, zoveel nieuwe tips. Maar ook weer de bevestiging (drie keer is scheepsrecht, nietwaar?) dat die gluten ECHT NIET GOED voor me zijn én ik toch echt meer groente moet gaan eten. Want daar worden mijn darmen juist wél weer blij van (behalve van die ene vier dan hé). Gelukkig kon ze mij ook helpen aan pre- en probiotica wat mijn darmen ondersteuning geeft bij de spijsvertering. Daarnaast gebruik ik een enzym wat helpt bij de vertering van gluten als ik tóch gluten wil eten en gebruik ik een ander enzym voor de vertering van andere voedingsstoffen die mijn lichaam niet zo goed verdraagt. Niet ideaal, maar beter dan opgeblazen en buikpijn. Wel probeer ik weer wat gluten te vermijden, omdat het gewoon echt niet goed is voor mijn darmen. Inmiddels gebruik ik de pre- en probiotica nu drie maanden en voel ik me qua gezondheid redelijk goed. Het kan nog steeds beter, vandaar ook de omega 3 test die ik twee weken geleden heb laten doen. Want ik ben eigenlijk wel heel benieuwd; heb ik voor de rest van mijn leven last van dat gluten-gedoe of is er een mogelijkheid dat ik daar ooit nog vanaf kom?!

Met behulp van drie testen en twee coaches..

heb ik wat nieuwe ‘leefregels’ voor mezelf opgesteld en het belangrijkste wat ik heb besloten is dat niet alles altijd metéén hoeft en ik nu écht eens meer moet gaan ontspannen en het mijden van gluten langzaam aan weer moet integreren in mijn voedingspatroon. En er gebeuren geen ongelukken of er gaan geen mensen dood (thank God!) als ik ‘even’ niet op mijn telefoon kijk. Of als ik ‘even’ geen e-mails beantwoord, dat kan écht de volgende dag wel. Of de dag daarna. Ik heb het hele social media een beetje (moet nog meer, maar stapje voor stapje) links laten liggen en mijn telefoon gaat om 21:00 uur automatisch op ‘niet storen’. Om 7:00 uur de volgende ochtend ben je weer de eerste ;). Dat was ook een van de belangrijkste tips die ik kreeg maar waar ik eigenlijk niet aan wilde. Minder prikkels en meer ontspanning.

Lactose, Gluten & Co

Je snapt dat toen ik het boek Lactose, Gluten & Co voorbij zag komen, het niet kon laten om dit boek niet te bestellen. Ik wilde nu eindelijk wel eens meer weten wát er dan gebeurt in mijn maag & darmen met die boosdoeners. Mijn volgende blog in deze self care-serie? Een review van Lactose, Gluten & Co! Lees je dan weer mee?

About Author

Officieel Esmeralda Samantha, 28 jaar, #juristopsneakers en eigenaar van Veritas Advies. Sinds september 2018 ben ik fulltime ondernemer in mijn eigen bedrijf. Ik heb een kantoor aan huis (zowel in Almere als in Oostenrijk), ik schrijf graag blogs, sport twee keer per week, lees graag (maar te weinig) en fotografeer graag (doe ik ook te weinig). Ik wil eigenlijk minimaal 2 keer per jaar op vakantie en ik ben gek op mijn Tim, Dex (Zwitserse witte herder), shoppen, wijn, en sushi.

No Comments

    Leave a Reply